Centrum Informacji
Turystycznej
Wisła Plac Hoffa 3, kom. 791 400 485
tel. (33) 855 34 56

Szlaki piesze

Szlaki rowerowe

Trasy spacerowe

Szlak Habsburgów

Szlak architektury

Ścieżki dydaktyczne

Architektura drewniana

Basen

Dyskoteki

Edukacja przyrodnicza

Ekspozycje/ wystawy

Fitness

Forma skalna

Inne/Dziedzictwo kulturowe

Inne/Rozrywka

Inne rozrywki sportowe

Jaskinia

Jazda konna

Kościoły

Kręgle

Muzea i galerie

Natura i ekstremalnie

Paintball

Park i ogród

Park krajobrazowy

Park linowy

Plac zabaw

Pomniki

Rezerwat przyrody/ użytek ekologiczny

Rower

Skate park

Spa

Sporty motorowe

Szkoły narciarskie

Tenis

Teren wspinaczkowy

Trasy narciarstwa biegowego

Wycieczki, szkolenia

Wypożyczalnie sprzętu narciarskiego

Wystawy

Zabytki architektury

Zabytkowe cmentarze

Zbiornik wodny

Koleje linowe

Noclegi

Gastronomia
Położona wśród gór Beskidu Śląskiego Wisła od dwustu już lat przyciąga turystów i kuracjuszy. Początkowo nie było łatwo się tutaj dostać. Dopiero w latach 30. XIX wieku rozpoczęto budowę bitej drogi wiodącej ze Skoczowa przez Ustroń, Wisłę w stronę Istebnej. Na kolejne usprawnienie komunikacyjne trzeba było czekać prawie sto lat. W okresie międzywojennym władze autonomicznego województwa śląskiego Drugiej Rzeczypospolitej postanowiły zrealizować śmiałą inwestycję – linię kolejową do Wisły, a w zamierzeniach aż do Zwardonia. W tym czasie tory kolejowe sięgały tylko do Ustronia. Linię Goleszów–Ustroń uruchomiono w 1888 roku i należała ona wtedy do Kolei Miast Śląskich i Galicyjskich. Budowę linii do Wisły podjęto w latach 20. ubiegłego stulecia. W pierwszym etapie zrealizowano odcinek Ustroń – Ustroń Polana (o długości 6,76 km), który oddano do użytku w roku 1928. Po kilku miesiącach, 10 lipca 1929 roku odbyła się uroczystość otwarcia fragmentu z Ustronia Polany do Wisły Uzdrowiska (o długości 5,74 km). Dalsza budowa, prowadząca w głąb gór, postawiła przed inżynierami trudne wymagania. Dlatego ponad pięciokilometrowy odcinek do Wisły Głębce ukończono dopiero w 1933 roku i, niestety, nie został już później przedłużony. Skalę wyzwań, z którymi zetknęli się budowniczowie w Wiśle, doskonale unaoczniają dwa potężne, żelbetowe wiadukty - pierwszy nad Doliną Dziechcinki i drugi w Łabajowie. Wiadukt w Dziechcince ma trzy przęsła, długość 68,60 m i wysokość (od torowiska do drogi) 12,50 m. Zaprojektowali go Stanisław Saski i Tadeusz Mejer, wykonała zaś, w 1932 r., firma Ksawerego Goryanowicza.
