Centrum Informacji
Turystycznej
Wisła Plac Hoffa 3, kom. 791 400 485
tel. (33) 855 34 56

Szlaki piesze

Szlaki rowerowe

Trasy spacerowe

Szlak Habsburgów

Szlak architektury

Ścieżki dydaktyczne

Architektura drewniana

Basen

Dyskoteki

Edukacja przyrodnicza

Ekspozycje/ wystawy

Fitness

Forma skalna

Inne/Dziedzictwo kulturowe

Inne/Rozrywka

Inne rozrywki sportowe

Jaskinia

Jazda konna

Kościoły

Kręgle

Muzea i galerie

Natura i ekstremalnie

Paintball

Park i ogród

Park krajobrazowy

Park linowy

Plac zabaw

Pomniki

Rezerwat przyrody/ użytek ekologiczny

Rower

Skate park

Spa

Sporty motorowe

Szkoły narciarskie

Tenis

Teren wspinaczkowy

Trasy narciarstwa biegowego

Wycieczki, szkolenia

Wypożyczalnie sprzętu narciarskiego

Wystawy

Zabytki architektury

Zabytkowe cmentarze

Zbiornik wodny

Koleje linowe

Noclegi

Gastronomia
Park Kąpielowy (obecnie nieczynny). Czas powstania lata 1931 – 1935.
Projekt – inż. Eugeniusz Zaczyński, inż. Łukasz Obtułowicz, arch. Stefan Tworkowski, arch. Józef Rybicki i arch. Karol Schayer.
Park kąpielowy w Wiśle wybudowany został na prawym brzegu rzeki Wisły, w widłach jakie tworzy z Wisłą potok Partecznik. Centralną część kąpieliska stanowi basen kąpielowy w kształcie kwadratu o wymiarach 50 x 50m. W 1934 r. wybudowano murowaną kawiarnię i szatnię dla hokeistów. Utrzymany w stylistyce modernistycznej budynek skomponowano jako bryłę złożoną z dwóch geometrycznych, przenikających się prostopadłościanów. Policzona na efekt odbicia w tafli wody basenu elewacja południowa, poprzez swe podziały, symetrię, białe tynki ścian kontrastujące z zacienionymi otworami okien i podcieni przyziemia, tworzyła jedną z ciekawszych kompozycyjnie fasad polskiej architektury międzywojennej. Latem 1935 r. ukończono budowę trzech kortów tenisowych, które zimą służyły jako ślizgawka i tor hokejowy. Przy budynku kawiarni, nad basenem głębokim, wzniesiono 10-metrową, żelbetową wieżę do skoków. Wzdłuż południowego i wschodniego boku basenu zaprowadzono poprzecinane alejkami trawniki, nad nimi zaprojektowano zaś – wznoszącą się tarasowo nad potok Partecznik – plażę piaskową.
